Nieuwe voordeur ....

Soms heb je van die weken dat je van oor tot oor lacht, sterker nog, dan is die lach/glimlach er met geen hout af te slaan.

Dit was zo'n week dat ik bij mezelf dacht, ja super, zo lust ik er nog wel een paar (duizend ;-) ).

Ik win normaal nooit iets maar won bij Hebban zomaar ineens een machtig leuk boekje genaamd Mijn kookschrift van Gertrude van der Linden …. yay! Uitgegeven door NieuwAmsterdam. Waarvoor uiteraard DANK! 

Vol tips and tricks en genoeg ruimte om je eigen favoriete recepten in te schrijven, of in mijn geval wil ik die van mijn Oma er graag in zetten. Heel leuk idee lijkt me om dat boekje dan ooit een keer door te geven aan The Next Generation, het is maar een tip hoor ;-)

Ook weer een heerlijk thrillerdebuut van uitgeverij de Fontein viel op mijn zogenaamde deurmat.

A.J. Cross schreef In het niets verdwenen, een page-turner waar je hier mijn leeservaring van 

vindt.

En ja hoor ik werd op de valreep (de 29e) van september ineens een halve eeuw jong!!

Blijkbaar hoor je dan ineens bij een club, want ik kreeg toch, in wat voor vorm dan ook, steeds te horen “Welkom bij de club!”.

En daarbij vroeg ik me dan meteen af of er ledenvergaderingen zouden komen, clubbestuur zou worden gekozen, moest ik ergens aan iemand contributie betalen en vooral …. wanneer is de eerste de beste feestavond dan wel!! ;-)

In ieder geval is het een feit dat diegenen die dit heuglijke aspect van het 50 worden met me deelden ervaring hadden …. dus conclusie, ik ben en blijf in ieder geval jonger dan de melder LOL.

Flauwekul natuurlijk, ik voel er niks van, je bent slechts zo oud/jong als je je voelt en dat is het belangrijkste.

Toch blijf ik met een vraagteken zitten, volgens Trui mag ik vanaf nu genieten van mijn nieuwe voordeur, naar mijn idee hebben we die toch al een aantal jaren, dus ik vermoed dat het in België gebruikelijk is om als je 50 word te zeggen: Geniet van je nieuwe voordeur …. en ik moet zeggen, dat klinkt aanlokkelijker dan iets met mosterd/Abrahams en Sarahs ;-)

Een kleine greep van groot plezier … inclusief mijn voordeur ....  versiert door mijn lieve familie die zo'n dag extra bijzonder maken en dat op zich is al iets om heel erg dankbaar voor te zijn, hun aanwezigheid!

Heerlijke geuren verspreid door bloemenprachten en mijn favo geurtje ;-)

Post in allerlei vorm : FB - Instagram - Mail - Appjes - SMS - en de tastbare en ook weer geurende post niet te vergeten!

Héél erg lief van iedereen om me in welke vorm dan ook te feliciteren!!! Dank je wel dat je deze dag gedenkwaardig maakte ... xXx

©José '14

A.J. Cross – In het niets verdwenen

Auteur: A.J. Cross

Titel: In het niets verdwenen

Uitgeverij: De Fontein Romans &Spanning

Genre: Literaire thriller

Uitvoering: Paperback (432 pagina's) en Ebook
Verschenen: 23-09-2014

ISBN: 9789026129926

Beschrijving:

In het niets verdwenen van A.J. Cross is een thriller voor fans van Patricia Cornwell en Kathy Reichs. En zeker ook voor de fans van de tv-series Bones – Criminal minds en Rizolli and Isles!!

Dr. Kate Hanson is forensisch psycholoog en werkt bij het coldcaseteam van de plaatselijke politie. Als het skelet van de al vijf jaar vermiste tiener Molly ontdekt wordt, krijgen Kate en haar collega's de zaak onder hun hoede. Hoe dieper ze op de zaak ingaan, hoe gruwelijker de aanwijzingen worden.

De vondst van een tweede skelet overtuigt Kate ervan dat het hier om een moordenaar gaat die niet zal stoppen tot hij opgepakt wordt. Kan Kate de moordenaar op tijd vinden om te voorkomen dat hij een volgend slachtoffer maakt?

Iets over de auteur:

A.J. Cross is zelf forensisch psycholoog en haar kennis verweeft ze met de verhaallijnen in deze angstaanjagende thriller. En dat ze verstand van zaken heeft zie je kristalhelder terug in haar schrijven!

Mijn leeservaring:

De gescheiden Kate en haar dochter Maisie wonen in het Engelse Birmingham waar Kate als forensisch psycholoog aan de Universiteit colleges geeft aan enthousiaste leerlingen waarvan waarschijnlijk een aantal teveel NCIS afleveringen gekeken hebben en het geheel nogal romantiseren. Kates geheel eigen wijze van lesgeven laat zien dat de harde werkelijkheid echt heel anders is. Dat een seriemoordenaar zich soms heel anders voor kan doen dan je denkt is maar een understatement.

Ook wordt ze regelmatig gevraagd als adviseur van het coldcaseteam om bijvoorbeeld te proberen een profielschets van een dader te maken.

Drukke Kate doet haar stinkende best om te schipperen met haar tijd en aandacht, maar met een tikkeltje rebelse puberende dochter valt dat niet mee, vooral ook door haar ex die naar mijn idee te makkelijk wegkomt met het niet houden aan bepaalde afspraken.

Het verhaal begint met het voorstellen van allerlei mensen van politie/coldcaseteam en gezin, waardoor het even goed opletten is. Maar het verhaal ontvouwt zich daarna moeiteloos als een zeer prettig lezend geheel waarbij mij het idee bekroop dat het al in de vorm van een aflevering van een nieuwe spannende tv-serie zou zijn geschreven, zou me echt niks verbazen.

De vondst van een skelet van een vrouw die 5 jaar geleden verdween, in het niets (titel is superb bedacht trouwens), hiermee begint de speurtocht naar een moordenaar die een paar aanwijzingen achterliet bij het lijk, het werken aan een profielschets, aanwijzingen natrekken die blijkbaar 5 jaar geleden over het hoofd zijn gezien.

Bij de vondst van nog een skelet begint het er toch echt op te lijken dat er een seriemoordenaar actief was, maar is hij intussen opgehouden of nog steeds actief!?

Het coldcaseteam en plaatselijke politie werken nauw samen aan een oplossing, maar is dat wel zo?

Het lijkt soms alsof de bureaucratie, de machtsspelletjes en de kosten van onderzoeken belangrijker zijn dan het vinden van de dader. Kate wordt op allerlei manieren tegengewerkt, niet in de laatste plaats omdat ze een nogal eigen opvatting van onderzoeken heeft, niet denkend in hokjes maar zoekend in breder perspectief en dat de auteur in het echte leven ook forensisch psycholoog is merk je aan de geweldige beschrijvingen van de onderzoeken. Hierdoor en de kleine cliffhangertjes waarmee ze sommige hoofdstukken eindigt maken dat je door wil lezen, de geraffineerdheid van sommige “medewerkers” die je vaak op een dwaalspoor zetten lijkt zo doorzichtig als wat maar je moet niet te snel een oordeel vellen.

Bepaald “bewijsmateriaal” weet A.J. Cross zo in je brein te stampen dat je daar continue aan denkt, probeert de oplossing te zoeken om dan vervolgens keihard fout te zitten qua denkwijze.

Jammer vond ik het dat Kates liefdesleven niet wat meer uitgediept werd, is Joe slechts een collega, hebben ze al iets gehad samen of waarom moet hij weer weg bijvoorbeeld? Ik hoop dat er een vervolg komt of zelfs een reeks, want de laatste alinea doet vermoeden dat het einde nog lang niet in zicht is ;-)

Meer ga ik lekker niet verklappen, want het is zeer zeker meer dan de moeite waard om zelf te gaan lezen als je een thrillerfan bent.

Een spannend debuut, een echte pageturner !! Heel erg graag gelezen.

Het lijkt er op dat ze bij de Fontein iemand hebben die moeiteloos de juweeltjes eruit weet te pikken qua debuutschrijvers, daar neem ik mijn petje voor af.

Een aanrader dus.

En dank natuurlijk weer voor het recensie-exemplaar Uitgeverij de Fontein

©José '14

Niets menselijks is ons vreemd .....

 

 

De komende drie maanden gaan op de #MuzikaleVrijdag over het menselijk lichaam, althans bepaalde onderdelen van je lijf.

Dus een woord/onderdeel waar je dan een band/zanger/zangeres/liedje mee associeert, iets waar je kippenvel van krijgt ;-)

En daar zijn echt zoveel liedjes over gemaakt dat je door de bomen het bos niet meer zou zien, of door de vingers je hand bij wijze van.

Deze week: #Huid

Het grootste orgaan van ons lichaam met zijn talrijke lagen, sublagen en aanhangsels, en geloof me ik ken ze nog steeds van binnen en buiten (schooldingen blijven soms irritant lang hangen ;-)).

Maar het eerste waar ik muzieksgewijs aan denk bij huid is Skin, zangeres van Skunk Anansie.

Heel apart, herkenbaar stemgeluid en haar lyrics zijn echt verhaaltjes uit het harde, vaak Londense leven gegrepen. Rauwe emoties, pijn, verdriet maar ook liefde en geluk.

En natuurlijk ga ik niet voor het uitgemolken Hedonism of Weak, nee mijn favoriet is Secretly, en dan deze akoestische versie gewoon omdat het zo mooi is, tenminste …. mijn mening ;-)

Fijn weekend allemaal!! x

©José '14