Dagwoord

Dagwoord

Misschien voor meer amateurschrijvers een inspiratiebron.

Had ik al gezegd dat ik me voorgenomen had om meer te gaan schrijven? 

Tuurlijk, in mijn vorige blogbericht! ;-)

Op twitter kwam ik het account @Dagwoord tegen, iedere dag zomaar een willekeurig woord.

Yes, een stok achter de deur om iedere dag IETS te schrijven. Het maakt in feite niet uit wat ik er van maak, ALS ik maar iets schrijf – mijn hersenen laat kraken, die heb ik tenslotte niet voor niks gekregen dacht ik zo bij mezelf.

Vanaf 1 januari zou ik beginnen, maar door die heerlijke griep kwam daar dus niks van terecht. Niet getreurd, dan maar een week later!

Ik heb nu standaard een kakelverse (nu niet meer zo kakelvers dus) notitieblok en een pen op mijn eettafel liggen en kijk iedere dag op twitter welk woord er in de aanbieding is.

Soms moet ik het even laten bezinken maar meestal krijg ik bij zo'n woord wel meteen een beeld en ga dan ook oldskool met pen en papier aan de slag.

Elfjes, Haiku's/Tanka's – gedichten of korte verhaaltjes …. van alles wat staat er nu al in.

Ik zal hier zo af en toe ook wat plaatsen, kan dus wel alle kanten op hè met die woordjes!!

Woord van de dag van vandaag resulteert in het volgende korte schrijfsel ;-)

Basta!

Ze zat daar maar, zwijgend in een hoekje. De zachte rode gloed van het licht overschaduwde haar angstige blik. Het trillen van haar handen en onderlip was amper te zien. Haar zwaar aangezette smokey-eyes waren bedoeld om te verleiden maar haar oogleden zakten als vanzelf steeds naar beneden. Verlegen. Bedeesd en zelfs nuffig werd ze genoemd.

Ze huilde van binnen, haar hart voelde inktzwart bij de gedachte dat haar moeder haar hier zou kunnen zien. Nooit zou ze uit zichzelf hierheen zijn gekomen ook al had haar familie haar inkomsten nog zo hard nodig. De hongerige blikken van haar broertje en zusjes waren niets vergeleken bij de expressie van de beesten die haar hier bezochten.

Gevangen in haar preutse lijf en opvoeding zocht ze een uitweg naar een betere wereld. Weg van mensensmokkelaars die haar drogeerden.

Liever nam ze dan zelf haar ultieme shot … alles beter dan dit....

N.a.v. het woordje: Preuts

Met dank aan @Dagwoord 

voor mijn dagelijkse shot inspiratie ;-)

Fijne dag!

©José 18-01-2017

Beginnen …. ff checken of ik nog kan bloggen ;-)

Het waren een paar zwaar bewogen, enerverende jaren en fris en fruitig dacht ik ….

YES!! Een nieuw jaar een nieuwe start – een nieuw begin – holadijee holadijoo.

Van allerlei plannen op blog-, en schrijfgebied. Muziekjes weer oppakken met alle onnozele feiten gecombineerd. Maar ja – deze muts begon alweer meteen goed op dag 2 met een heerlijke vette griep. 

That s*cks big time!

Maar ja, boeiend …..

Ik las enkele boeken waarvoor ik de puf niet had om er überhaupt iets zinnigs over te vertellen.

Ik zal jullie de titels geven die me wel weer erg aanspraken, als je er op zit te wachten wil dat zeggen ;-)

David Baldacci – Mijn grote held – schreef weer een weergaloos boek.

Niemandsland : John Puller is terug en hoe!

Ik kan er niet bij dat Baldacci na zoveel boeken schrijven toch de hoge lat steeds weer evenaart. Hij doet het gewoon.

Daarentegen vond ik een andere heldin dan toch een beetje tegenvallen, desalniettemin las het wel heerlijk weg hoor. Maar op de een of andere manier had ik het idee dat vasthouden aan een gouden greep niet eeuwig kan duren.

Karin Slaughter, een schrijfster die ik zeer hoog heb zitten en waarvan het mij niet snel genoeg kan gaan tot ze weer iets waanzinnig goeds schrijft. Verborgen brengt ons weer in contact met Will Trent en zijn harde verleden. Je moet het gewoon lezen hoor als je fan bent want je wil het absoluut niet missen, maar ik heb betere van haar gelezen ….

Ook Harlan Coben bracht een paar oude bekenden terug naar ons huis.

Win en Myron en consorten brengen op hun beurt ook iemand Naar huis. En met een heel hoge dosis humor en spanning is dit weer een lekker boek en als je je eens verveeld kun je van deze twee karakters nog een hele serie lezen die je waanzinnig leuk zult vinden – als je tenminste een beetje gevoel voor humor in je bast hebt ;-)

Het meest verrassende boek dat ik las was een tip van mijn SKO-maatje Karin.

Ik ben normaal niet van de fantasy en toestanden maar deze historische, lichte fantasy wist mij wel degelijk te raken – ik vond het geweldig!

Blijkbaar wereldwijd een topper op historisch/fantasy-level, maar ik had er nog nooit van gehoord!

Ze heeft al verschillende series geschreven die erg hoog genoteerd staan overal – je kunt niet alles weten he?! ;-)

Juliet Marillier heet de schrijvende dame en ik dacht weet je wat, ze heeft zojuist boek 1 van haar nieuwe serie Dromerspoel gelanceerd. Laat ik daar dan maar mee beginnen.

Het boek gaat over Meidoorn en Grim – en is niet zoals je verwacht een zoetsappig sprookje met een en al gepriegel dat niet opschiet. Het harde leven van deze twee mensen staat centraal en dat van een kroonprins die uit liefde wil trouwen i.p.v. een gearrangeerd huwelijk zonder passie … toch komt hij van een kouwe kermis thuis of speelt er iets totaal anders in de wereld van deze levensecht beschreven karakters? Lezen!!

Ha, blij dat ik weer wat geschreven heb en als toetje – letterlijk en figuurlijk – MOET ik even een recept van chocolademousse met jullie delen (ja hoor ik voel me weer lekker ;-))

Koken is leuk maar het moet wat mij betreft wel lekker simpel zijn en omdat ik zoals al eens eerder aangegeven soms 24kitchen als achtergrond”muziekje” heb aanstaan zag ik dit voorbij komen …

Geen geneuzel met au-bain-marie, geen gesplitst van eieren, zelfs helemaal geen eieren!

Gegarandeerd geen salmonellavergiftiging dus met rauwigheid van de kip …

ZO SIMPEL – zo Nigella Lawson.

Wat heb je nodig?

150 gram witte marshmallows ( mini of klein geknipt)
50 gram zachte boter
250 gram chocolade (puur, melk of combinatie klein gemaakt)
60 ml heet water

350 ml slagroom
1 tl vanille essence/aroma

Zoals gezegd geen au-bain-marie!

Je breekt de chocolade (naar jouw keuze, ik gebruikte half extra puur en half Cappucino van Verkade maar het maakt niks uit, wat JIJ lekker vindt!!)

Doet de brokken in een steelpan, doet hierbij het heet water en de boter en knipt de marshmallows klein boven de pan.

Zet het op het vuur en roer er af en toe doorheen zodat het een egale massa wordt.

(Persoonlijk doe ik bij chocoladegerechten altijd een klein snufje zout, blijkbaar doet dit wonderen voor de chocoladesmaak)

Klop ondertussen de slagroom (bijna) stijf met de vanille.

Als het chocolademengsel egaal is, vuur uit en even terug laten koelen (hoeft niet steenkoud) voor je het goedje door de slagroom spatelt.

Et voila! Klaar is Klara – en het gave is dat als je het in je koelkast zet de mousse ook nog eens in no-time opstijft. Kwartier tot half uur en je kunt je in chocoladeheaven bevinden.

Het schijnt dat deze mousse ook wel in een taart verwerkt kan worden – geen idee nog hoe maar doe je best ;-)

Tadaaaaaaaa :

 

Vergeef me dus mijn onregelmatigheid in bloggen en bijlezen, het schijnt er op de een of andere manier door drukte op zorggebied en andere bijkomstigheden niet helemaal van te komen.

Wellicht ook door het feit dat zoon en schoondochter-lief een huis hebben gekocht recentelijk en dat hakt er ook in. Kei en keiblij voor ze maar het is verdoeme toch wennen hoor.

Ik zal dus het jaar beginnen met een poging om mijn leven te beteren qua schrijven …. maar pin me er niet op vast want het zorgen zal voorrang hebben no matter what.

Lieve mensen, ik gun jullie alle goeds en ben blij dat ik hier zo af en toe mijn ei kwijt kan want voor de chocomousse heb ik ze niet nodig :-P

Liefs José

R.J. Ellory – Broedertwist

Auteur: R.J. Ellory

Titel: Broedertwist

Uitgever: De Fontein romans en spanning

Genre: Vertaalde literaire roman

Uitgave: Paperback ( 432 pagina's) en E-book

ISBN: 9789026138997

Omschrijving:

Henry Quinn doorstond zijn tijd in de gevangenis dankzij zijn vriendschap met Evan Riggs, een countryzanger die een moord beging en nu levenslang uitzit. Op de dag van zijn vrijlating belooft Henry dat hij Evans dochter zal opsporen en haar een brief zal overhandigen. Een dochter die Evan zelf nooit heeft ontmoet. Henry gaat op weg naar het kleine stadje in Texas waar Evan opgroeide en waar diens broer Carson inmiddels sheriff is. Er is geen spoor van het meisje en Carson beweert niets te weten van haar woon- of verblijfplaats. Maar Henry geeft niet zomaar op; beloofd is immers beloofd. Wanneer Carson zich steeds vijandiger gaat gedragen, realiseert Evan zich dat er veel broeit onder het oppervlak va nhet rustige stadje. Wat dreef de broers ooit uit elkaar en wat is er met Evans dochter gebeurd?

Over de auteur:

R.J. Ellory (1965) is de veelbekroonde auteur van thrillers die wereldwijd vertaald worden. Meest recent verschenen van hem in het Nederlands Het kwaad en de rivier en Een circus van schimmen. R.J. Ellory woont en werkt in Birmingham.

Mijn persoonlijke toevoeging: Deze woordkunstenaar is voor mij een voorbeeld als het op Show don't tell aankomt!

Mijn leeservaring:

Een roman met een thrillerrandje dat Roger Jon Ellory waarschijnlijk vast in zijn systeem heeft zitten. Een boek vol mooie woorden en zinnen waar je als amateurschrijver alleen maar stinkend jaloers op kunt worden, jezelf afvraagt hoe hij tot dit prachtigs komt. Talent of een gave? Het maakt me in principe helemaal niets uit – een genot om te lezen is het sowieso!

Je wordt meestal al vanaf de eerste zin uitgenodigd om het boek in te stappen, je te wentelen in een sfeer om er dan vervolgens uren te vertoeven en er niet meer uit te komen tot de laatste finale punt is bereikt.

Als ik het in een woord zou moeten samenvatten zou ik zeggen: Meesterlijk!

‘Een rein geweten is niets meer dan een slecht geheugen.’

Dit was, voor wat het waard was, het laatste dubieuze pareltje wijsheid dat Evan Riggs aan Henry Quinn te bieden had op de dag dat hij uit Reeves County Farm Prison werd ontslagen.

Daar heb je het al, een pakkende beginregel …

We schrijven het jaar 1972.

Het verhaal over twee broers – Carson en Evan Riggs met als verbindende factor de jonge Henry Quinn die door jeugdige stommigheid een fout maakt en in de gevangenis in Reeves belandt.

Als celmaatje van de moordenaar Evan Riggs, een countryzanger met 1 album op zijn naam getiteld The Whiskey Poet (kom ik op terug!), heeft Henry een soort van beschermengel in de doorgaans harde wereld van het gevangenisleven. Als Henry uiteindelijk na drie jaar vrijkomt neemt hij zijn belofte aan Evan dan ook bloedserieus. Op zoek gaan naar diens dochter en haar een brief bezorgen.

Makkelijker gezegd dan gedaan …..

Henry vertrekt naar Calvary – Texas.  

A man on a mission waar hij met geen mogelijkheid vanaf te brengen is

Het stugge stadje lijkt een poel van verderf en geheimzinnigheid, inwoners die in de zak van de plaatselijke sheriff lijken te wonen en hun mond dan ook stevig dicht houden over het verleden.

Evan's dochter. Het lijkt er op dat Henry allereerst op zoek moet naar Carson, sheriff – broer van Evan en zoals Evan denkt voogd van zijn dochter Sarah.

Als Henry vragen begint te stellen stuit hij op veel, heel veel weerstand. Als hij de mooie Evie ontmoet lijkt hij uiteindelijk toch een bondgenoot te hebben in zijn zoektocht. De twee trekken steeds meer naar elkaar toe en komen in gevaarlijke situaties terecht, zal de aanhouder winnen?

Het boek verhaalt in twee tijden.

Het begint met Henry in de “tegenwoordige tijd” en wordt afgewisseld met het verhaal van William en Grace Riggs, die in 1918 trouwen, en hun zonen Carson en Evan krijgen.

Steeds om en om lees je de voortgang van Henry en de muren die hij moet afbreken op zoek naar Sarah en de geschiedenis van de familie Riggs en de reden voor de Broedertwist die leidde tot veel ellende en ook nog steeds in de huidige tijd speelt.

Langzaam maar zeker verweven de twee verhalen tot een mooie climax die je onderweg laat genieten van stukken tekst – zinnen en woorden die je gulzig indrinkt en ruimte geeft voor je eigen creatieve inbreng als het om verbeelding gaat. Geschetste situaties en omgeving komen tot leven in een waanzinnig goed opgebouwd verhaal dat doordrenkt is met verbazingwekkende simpelheid (zo lijkt het tenminste) en een vleug humor. Genieten geblazen was het weer!

Wat kan ik me toch verheugen op nieuw werk van deze aimabele schrijver die erg actief is op allerlei social media. Niet eens zozeer om zijn boeken te promoten maar om het leven an sich te leven. Met een glimlach las ik de titel van het album dat Evan Riggs uit heeft gebracht – The Whiskey Poet.

Als je R.J Ellory een beetje volgt weet je dat hij ook niet onverdienstelijk zingt en gitaar speelt met zijn eigen band The Whiskey Poets …..

Creatieveling pur sang dus.

Als je zijn boeken nog niet kent is dit er een waarvan je zult genieten en verbaast zult zijn over het prachtige taalgebruik alleen al.

 #Aanrader dus!

Mijn hartelijke dank aan Uitgeverij de Fontein voor het recensie-exemplaar. Zoals deze lust ik er nog wel een aantal! ;-)

R.J. Ellory op social media, o.a. op:

Facebook ---> KLIK

Twitter ---> KLIK

©José december 2016