donderdag 30 maart 2017

Apparently …... Rockabilly never dies !!

                       (Caveman.....)


Apparently …... Rockabilly never dies !!

Soms krijg je reacties op een blogbericht waarvan je toch even raar, op een positieve manier dan wel, van staat te kijken …. vooral als het om een blogbericht gaat dat volgende week al 3 jaar oud is!

Daarvoor moeten we wel even terug naar Brabant, want ja hey, daar brandt natuurlijk wel nog licht!!
Op mijn #MuzikaleVrijdagTrips kwam die week de provincie Brabant aan bod, challenge samen met Yvon.
Ik dwaalde gelijk in gedachten af naar de periode dat ik in Eindhoven werkte en misschien is het een strak plan om dat even terug te lezen anders klink ik waarschijnlijk nog waziger dan ik normaal al doe :-P

Brabant lees je –--> HIER <----KLIK

Mijn suf-speur-actie trok de aandacht van Pete van Rocking .nl
En ik weet nu intussen dat Caveman in verschillende bezettingen heeft gespeeld maar ook dat 1 (Toolie) van de drie mannen (die ik dus meemaakte back in the days) reeds is overleden en daar schrok ik toch wel een beetje van. In mijn beleving zijn die drie natuurlijk geen dag ouder geworden maar als ik naga dat hun legendarische optreden in het voorprogramma van The Meteors al meer dan 30 jaar geleden is.... Damn, time flies!

Zoals het in de wereld van bandjes gaat switcht de een nog wel eens naar de ander en vice versa, worden er nieuwe bandjes opgericht, hoor je van sommigen nooit meer iets en gaan sommigen ook nog steeds als de brandweer.
Drie mannen (uit de “oorspronkelijke” bezettingen) spelen nog steeds zeer verdienstelijk heb ik begrepen.

Marcel zit dus in : Bang Bang Bazooka
Berto en Roland spelen ook nog steeds de sterren uit de hemel in diverse bandjes. Zoveel te zien als je de site van Pete bekijkt. De geschiedenis in geluid en beeld is best wel gaaf om eens te gaan bekijken als je zin en tijd hebt.
Dertig jaar bandjes uit en rondom Eindhoven, gaaf hoe dit verwoord is door Piet, zijn bandleven en de mensen die hij hierdoor ontmoet heeft.


Ook op YT

Bloggen is soms best wel gaaf, en levert dus ook antwoorden op mijn nieuwsgierigheid …
Mission accomplished en dank aan Pete dus voor de update!


©José





dinsdag 28 maart 2017

Anthonie Holslag – Toevluchtsoord























Titel: Toevluchtsoord
Uitgeverij: Quasis
Genre: Psychologische thriller
Uitgave: Paperback – 176 pagina's (€12,95) en E-book (€7,99)
ISBN: 9789492099228

Omschrijving:
Het Adirondackgebergte, in de staat New York: een prachtige omgeving en een geliefde vakantielocatie.
De blokhut is al jaren een toevluchtsoord voor de vriendengroep: Maude, Lars, Jennifer, Jonathan, Megan, Jeffery en Jack. Bevriend sinds de middelbare school, ondertussen allemaal hun eigen weg gegaan, maar in die hut maakt de afstand in hun dagelijks leven niet meer uit. Daar zijn ze weer terug in hun tienertijd, al is het maar voor even.
Dit jaar is echter anders. Vriendschappen die oprecht leken, krijgen een andere betekenis. Onderlinge verschillen verbreden zich. De televisie vertoont beelden die zowel choquerend als afschuwelijk zijn en ver van hun hut staat de wereld op instorten. Terwijl zij hun tienerjaren herleven, brokkelt al het bekende langzaam af.
Is de hut nog steeds een toevluchtsoord? Of is het hun gevangenis geworden?

Over de auteur:
Anthonie Holslag, auteur van de verhalenbundels Zwarte muren, Een bloedovergoten dageraad en In het kille ochtendlicht, heeft een boekcontract gesloten met Quasis Uitgevers. Zijn eerste roman Toevluchtsoord, een psychologische thriller met horror- en sciencefictioninvloeden, zal in maart 2017 bij Quasis verschijnen.
Holslag is vooral bekend om zijn korte verhalen. Al eerder kwam bij Quasis in de reeks Splinters het verhaal L.O.O.P uit. Na het behaalde succes van zijn verhalenbundels maakt hij nu de stap naar langer werk.
Holslag zegt over Toevluchtsoord: ‘Een boek dat bij Quasis past. Met name omdat ze over de grenzen van genres durven te kijken en de gelaagdheid in een verhaal herkennen.’
Uitgever Jasper Polane van Quasis: ‘Anthonie is een van de beste horrorschrijvers van Nederland, maar hij schrijft veel meer dan alleen griezelverhalen: zijn werk speelt zich af in het grensgebied tussen horror, sciencefiction, thriller en literatuur. Een gebied waarin Quasis zich ook graag begeeft. We hopen dat Toevluchtsoord de eerste is van een lange reeks romans.’
Anthonie Holslag is geboren in Amsterdam, maar verhuisde op zeer jonge leeftijd naar de Verenigde Staten waar hij zijn tienerjaren heeft doorgebracht. In 2014 verscheen zijn boek Een bloedovergoten dageraad, waarvan alle royalty’s naar WarTrauma gaan. Het vervolg In het kille ochtendlicht is in 2016 verschenen.

Mijn leesbeleving:
Altijd leuk om brievenbusverrassingen in boekvorm te krijgen. En als die dan afkomstig is van Quasis (In dit geval van Anthonie) dan weet je dat je een fantasyboek in handen hebt. Dat DENK je tenminste. Maar in dit specifieke geval een psychologische thriller die ook wel heel erg realistisch overkomt ….. maar of je dit in real life zou willen??!!??

Je maakt kort kennis met de hoofdrolspelers, een vriendengroep die jaarlijks even de sleur verlaat en bij elkaar komt in een berghut, een toevluchtsoord. Dat deden ze al als pubers zijnde al. Een hechte vriendengroep – zou je op het eerste gezicht denken. Toch lijkt het alsof de groep na jaren scheurtjes begint te vertonen, vrienden elkaar niet echt vertrouwen, laat staan dat ze het achterste van hun tong laten zien.
Ieder is zijn eigen pad gaan zoeken en de verschillen zijn dan ook erg groot. Van mega-intellectueel tot automonteur, van doorsnee tot het buitenbeentje.
Anthonie gaat wat mij betreft heel erg de diepte in qua karakters maar weet dat in zo weinig tekst zo verdomde goed te verwoorden dat je als lezer niet doorhebt in eerste instantie welke kant hij op wil met dit verhaal. De lagen zullen voor iedereen verschillend zijn. Maar wat mij zelf het meeste kippenvel bezorgde was het feit dat de technologie tot zoveel in staat is dat het wereldwijd mensen zou kunnen redden. Maar wat als die technologie daadwerkelijk zover is en er gaat een ietsiepietsie fout in het grote geheel? Is zo'n ramp nog te overzien?

De cover sluit daar wat mij betreft messcherp bij aan. Bijen! Een soort van follow the leader – principe. Angstaanjagend hoe een volk zomaar klakkeloos een leider kan volgen. Daar hebben we in onze geschiedenis (en NOG trouwens) al zoveel slechte voorbeelden van dat je toch zou denken dat mensen intussen wijzer zouden zijn, maar ja …
De in zichzelf gekeerde Jack, die blijkbaar nooit heeft willen opgroeien, ziet de dingen echter heel erg duidelijk. Daar bedoel ik mee, echt zien! Zijn hoofd zit vol beelden, al voor dingen echt gebeuren ziet hij ze al. Zijn waarschuwingen worden door de rest als bullshit betiteld maar van een ding is hij zeker …...





Je blijft op het puntje van je stoel en raast naar het einde van dit verhaal. Daarbij stel je jezelf steeds de vraag; 
Wat zou ik doen als dit echt zou gebeuren? Waar kun je heen en wie lost alle problemen op? Wie zal zich als spreekwoordelijke leider opwerpen en wie is de echte leider als puntje bij paaltje komt?
Nou dat zal nog niet zo makkelijk zijn in ieder geval.
Mysterieus en toch zo akelig realistisch dat je hersens er nog lang over nasudderen!

Dank je wel Anthonie, Jasper en Petra van Quasis voor het boek.
Het was weer een waar genoegen om te lezen.


©José maart 2017

maandag 27 maart 2017

Dennis en Wendel Kind – Secret Scouts en de vermiste president























Een oproepje aan alle Secret Scouts-fans!

Dit superleuke jeugdboek is genomineerd voor de Kinderjury! En naar mijn bescheiden mening ook heel terecht!
Dennis en Wendel hebben wat mij betreft een heerlijke serie bedacht die je als kind niet wil missen.
Vanaf groep 7/8 (maar ook tot heel ver daarboven!!) zul je genieten van avonturen, humor en een vleug geschiedenis verpakt in een vlot leesbaar geheel.

Mijn leesbeleving vind je hier ---> KLIK

Waan je weer even Kind en geniet.

Ben je een fan? Zou je dan als 12-jarige (;-)) ook even willen stemmen?
Alvast heel hartelijk bedankt namens Dennis en Wendel Kind...

Stemmen kan hier -----> KLIK

©José