Deze MuzikaleVrijdag: #Vogels ... want daar zit muziek in ;-)
Idyllisch
De laatste zonnestralen produceren een
schittering op het zacht kabbelende water als ze haar sandaaltjes
uittrekt en op blote voeten langs de vloedlijn loopt.
Het verkoelende briesje kriebelt haar
benen als het haar jurk speels beroerd.
Ze voelt het frisse mulle zand tussen
haar tenen doorglippen bij iedere stap die ze zet.
Serene geluiden strelen haar oren als
ze even stilstaat om te kijken naar de vuurrode bal die langzaam aan
de horizon verdwijnt. De kracht van de natuur, het overweldigende van
het onvoorspelbare, de eindeloze cirkel van het leven.
Als ze zich omdraait treft de aanblik
van hun idyllische plek haar als een mokerslag.
Het genieten was begonnen, de fase van
samen beschikken over een zee van tijd voor elkaar en de ultieme droom
beleven. De herfst van hun leven vieren, de winter als toekomst.
Per toeval vonden ze hun droomplek.
Het houten huis met de prachtige veranda, verscholen in een bosrijke
omgeving, aan een klein privéstrandje met een eigen houten
aanlegsteiger.
Niet meer in al te beste staat
verkeerde het, maar in hun ogen het mooiste huisje dat ze ooit hadden
gezien. Liefde op het eerste gezicht voor beiden.
Het zelf opknappen voelde als een kind
op zien groeien, van weerloos afhankelijk naar een krachtig,
bekoorlijk resultaat.
De dag dat ze er uiteindelijk introkken
was alsof hun beider zielen nog meer samensmolten, het gevoel van
thuiskomen was magisch.
Hun dagen waren gevuld met lezen,
genieten van muziek, lange wandelingen in de fabelachtige omgeving.
De tochtjes op het water, het ontdekken van nieuwe plekjes die nog
onaangetast waren door mensenhanden. Maar vooral hun liefde en het
genieten van elkaars nabijheid, de woordeloze gesprekken op de
schommelbank op hun veranda, een aanraking of blik was genoeg om te
horen en te zien.
Maar hun cirkel werd bruut doorbroken,
een onverwachte manoeuvre, het leven nam een andere wending.
Ze had zijn kou gevoeld al voordat ze
wakker was. De verandering had haar hart doen verstenen, de droom
werd een nachtmerrie. Ontwaken maakte het alleen maar echt, ze
wilde blijven slapen, slapen zo diep als ook hij voorgoed deed.
Langzaam slenterde ze terug naar het
huis, hun cocon.
De wind stoeide zachtjes met de
bladeren van de omringende bomen die een schuilplaats vormden voor
allerlei prachtige schepsels die muzikale odes leken te brengen aan
de natuur.
Ze liep de drie treden op en liet zich
krachteloos op hun bank zakken terwijl een eenzame traan zich vanuit
haar ooghoek een weg baande over haar gerimpelde wang.
Het getjilp werd luider, leek vlakbij.
Een prachtig roodborstje landde op haar
linkerschouder, een dappere daad voor de anders zo schuwe vogeltjes.
Het eindeloze gepiep leek over te gaan
in een staccato van muzikale klanken, klanken die op woorden leken,
gezongen vol affectie.
'Ga door met leven, volg je eigen
spoor, open de kamers van je hart.'
-----------------------------------------------------------------------------------
Integer, maar rakend tot aan je ziel
…. Little bird van Jazzanova met het prachtige stemgeluid van José
(what's in a name;-)) James.
©José '14
Vlieg en zing voorzichtg, fijn weekend allemaal! x
