Karin Slaughter - Stille zonde

Omschrijving:

Will Trent wordt voor een speciale opdracht uitgezonden als undercover agent. Maar zijn onderzoek naar een drugsdealer loopt niet als verwacht en hij komt volledig geïsoleerd te staan. Vechtend tegen zijn eigen demonen kan hij niet terugvallen op de steun van Sara Linton, de vrouw van wie hij houdt, maar die hij niet durft te vertellen dat hij zijn leven op het spel zet.
Sara wordt opgeroepen wanneer een politieagent ernstig gewond is geraakt: haar stiefzoon Jared is in zijn eigen huis neergeschoten. Sara houdt Lena, Jareds vrouw, hiervoor verantwoordelijk: de vrouwelijke rechercheur trekt al een leven lang problemen naar zich toe. Zonder het te weten raakt Sara betrokken bij dezelfde zaak waaraan Will werkt. Het duurt niet lang of het gevaar omringt hen van alle kanten.

Tja, wat moet ik nog zeggen over Karin Slaughter, ze is en blijft een van mijn favo thrillerschrijfsters. Ze weet je al binnen de eerste paar zinnen te grijpen en vast te houden. Haar karakters/hoofdpersonen zijn altijd zeer levendig beschreven, you hate 'em or love 'em, in mijn geval zou ik zeggen ik hou van ze tot hun dood ons scheidt.

Ook in dit boek heeft ze weer oude bekenden van verschillende series met elkaar verbonden door situaties en omstandigheden. Anders dan Tess Gerritsen ooit lugubere omschrijvingen geeft is Karin Slaughter toch weer iets milder voor de tere zieltjes onder de lezers, wel gedetailleerd maar toch net iets minder cru. (Niet dat ik Tess Gerritsen nu afkraak, want dat is ook een wereldschrijfster hoor!!!!!!!)

Het leest wel zo goed weg dat je het alweer uit hebt voor je het in de gaten hebt. En dat vind ik dan weer gruwelijk zonde, weer ff wachten op haar volgende dus.

Weer een aanrader dus.

Voor de liefhebbers zet ik hier de link naar haar bibliografie ----> KLIK , dan kun je kijken wat en in welke volgorde ze alles heeft geschreven, zelf ben ik namelijk zo'n nerd dat ik dan het liefst alles van haar en in de juiste volgorde las. Kleinigheidjes hou je toch;-)

Natuurlijk ook te leen en reserveerbaar (gratis) bij : Bibliocenter

©José '13

Muzikale herinneringen

#Op 28 Juni 1986 stopte het duo Wham, wat vind je hun leukste/mooiste liedje?

Wham begon naar mijn idee met snelle, hippe, dansbare popmuziek ….. tenminste voor toen (1981).

Twee mannetjes die er stoer en op zijn minst megasexy uitzagen.

Ik weet nog wel dat er in de zaak waar ik toen werkte (kapsalon) een paar jongens kwamen die er precies zo uit wilden zien qua haar inclusief veel, heeeeel veel blonde plukken, een five o'clock shadow op hun jongenskin en 2 oorbellen, in ieder oor een, ja hey dat was nou eenmaal sexy en zeker te weten echt mannelijk!! Twee macho's die vooral veel aandacht van de dames wilden, of bimbo's zoals zei het liever zeiden. (The bimboe-er the better had ik het idee ;-))

Het zelfvertrouwen straalde er van af als ze bij ons naar buiten liepen, mooie Ray-Ban op hun neus en vooral dat stoere loopje deed de deur dicht. Ja ze leken nou eenmaal op George Michael van Wham en daar vielen die bimbo's vast wel voor!!

Graag had ik die stoere koppies nog eens gezien toen mr. George Michael uit de kast kwam na gearresteerd te zijn in een openbaar toilet bij het “plegen van een oneerbare daad”.

Geen idee of ze nog zo into George Michael waren daarna ;-)

Duo dus, bestaand uit George Michael en Andrew Ridgeley.

Op de een of andere manier raakt de stem van George Michael me wel, tenminste als je zijn ballads en zijn latere sololiedjes beluistert.

Van hun Wham tijd vond ik onderstaand liedje wel heel erg mooi, afkomstig van hun laatste album, ook al zingt George Michael het hier alleen.

Oh ja, Last X-Mas vond ik altijd een van de meest hartverwarmende clips qua kerstliedjes, beetje versleten, niet echt een tekst om over naar huis te schrijven, maar ik zag me daar wel zitten in dat huisje met een hoop sneeuw om me heen.

Sferisch wel okay dus, al weet ik niet of ik dat nu wel hardop had moeten neerpennen hier ;-).

©José '13

Van het album Music from the edge of heaven ….....

Vreemde vogel ....

Een duif net terug uit Timboektoe

maakte een noodlanding, doodmoe

Gaf zichzelf behoorlijk bloot,

sprong zowaar op mijn schoot

en fluisterde roekoe.

 

©José '13

Limerick