Vroeger ........

#Als je aan een jeugdserie op TV denkt, welk liedje/intro begin je dan spontaan te zingen?

Het eerste waar ik aan dacht was gewassen en gestreken op zaterdagavond voor de televisie zitten.

Een kommetje chips en limonade en het af en toe zo spannend vinden dat ik even onder de arm van mijn moeder weg kroop.

Een hele beleving om de avonturen te volgen en de liedjes mee te zingen (ja ik zong toen ook al vals denk ik;-))

Als ik nu Wiki raadpleeg voor de cast zie ik dat er al heel veel acteurs overleden zijn!!

De serie is van 1972 – 1976 op TV geweest blijkbaar en al zag het er allemaal wat neppig, gemaakt uit, toch vond ik het een mooie serie.

Later (of was dat zelfs eerder??) keek ik ook graag naar Swiebertje en daarna nog ergens Q en Q ...brrr, dat was pas echt spannend. Zit nu zelfs de titelsong hardop te zingen, of te brommen, wat jij wil;-)

Maar de eerste waar ik aan dacht was dus “Kunt U me de weg naar Hamelen vertellen meneer?”.

Muziek was geschreven door Joop Stokkermans, die volgens mij wel meer series van muziek heeft voorzien.

Ik heb een clipje gevonden van de serie, met een nog jonge Rob de Nijs.

Tijd vliegt …..

©José '13

Charlotte Link – De toeschouwer

Beschrijving:

Ik ben niet meer dan een toeschouwer in het leven van anderen
Buiten staat een auto. Ik geloof dat iemand mijn huis observeert. Dat gaat al een aantal weken zo. Ik zie het licht van de koplampen als de auto nadert. Over een hobbelig bospad, want er is geen andere manier om hier te komen. Dan gaan de koplampen uit. De auto staat ergens en ik weet niet wat de chauffeur wil. Wat hij van míj wil.
Hij observeert ze dag en nacht. Vrouwen die hij niet kent. Uit de verte slaat hij de mooie Gillian Ward gade. Een succesvolle vrouw, gelukkig getrouwd, moeder van een reizende dochter: hij idealiseert haar. Totdat hij erachter komt dat hij tegen een façade aankijkt en niets is wat het lijkt.
Gelijktijdig schrikt een serie van drie moorden Londen op. De slachtoffers zijn drie alleenstaande vrouwen, op een raadselachtige, sadistische wijze omgebracht. De politie is op zoek naar de psychopaat die dit op zijn geweten heeft. Een gestoorde man. Een zieke man. Een man die vrouwen haat.

De laatste nieuwe van Charlotte Link, en weer eentje die geneigd is om onder je huid te kruipen.

Verschillende, goed beschreven, karakters die op de een of andere manier raakvlakken hebben.

Spannende, geraffineerd in elkaar geweven verhaallijnen die je niet het gevoel geven zoals bij sommige schrijvers dat je na 2 pagina's al weet wie het gedaan heeft.

Soms bekroop me een beklemmend gevoel, het idee dat ze MIJ bij wijze van spreken aan het observeren waren. Ja ik heb zelfs soms stiekem onder de gordijnen door gekeken ;-)

Een boek dat je niet snel weglegt, vlot leesbaar en verrassend op het eind.

That's my cup of tea (koffie in mijn geval;-)).

Voor mijn gevoel wordt deze schrijfster steeds populairder, maar ja wie ben ik :-P.

©José '13

Kijk voor eventuele beschikbaarheid of reserveer gratis: Bibliocenter

Filmisch ......

#Als je aan filmmuziek denkt welke valt je dan het eerst in?

Filmmuziek die door de jaren heen iedereen in zijn leven wel eens hoort of gehoord heeft, die tijdloos goed is en een film echt karakter heeft gegeven.

Voor mij staat filmmuziek dan gelijk aan Ennio Morricone.

Vooral door de films met zijn jeugdvriend Sergio Leone werd hij in 1 klap wereldberoemd.

Ik heb even gegoogled (google is my best friend;-)) en gelezen dat Ennio Morricone wel voor ongeveer 500 films en televisieseries, zo'n 100 popsongs en pak hem beet 150 klassieke stukken de muziek heeft gecomponeerd, nou dan mag je wel zeggen dat ie een hele grote is lijkt me.

En hoe meer ik over hem lees des te meer krijg ik een Ow-ja!!-gevoel bij het zien van alle films met bijpassende Morricone-muziek. Echt indrukwekkend!!!!

Toevallig was ik laatst wat muziekvragen aan het bedenken en met zoon in gesprek over filmmuziek.

Nou hebben wij er wel vaker last van dat we meteen gelijktijdig uit het niets een zelfde liedje beginnen te zingen of te neuriën of al een dag hetzelfde deuntje in ons hoofd hebben, maar bij deze vraag hadden we ook meteen een bijpassend muziekje voor de verandering;-)

Ik weet niet eens of hij deze film ooit heeft gezien maar het muziekje is dus zo bekend dat je het uit duizenden herkent.

Als ik eerlijk moet zeggen waarover de film precies gaat, geen idee, maar de muziek is al die jaren blijven hangen.

Filmmuziek uit de in 1968 gemaakte Spaghetti Western: Once upon a time in the West van Sergio Leone, gecomponeerd door Ennio Morricone, waarin ieder karakter een eigen muziekje heeft als hij/zij in beeld verschijnt, hoe gaaf.

Er is zelfs een album uitgekomen van de muziek, dus dan snap je hoe populair hij is/was. Ik zou hier dus een dertiental mooie liedjes kunnen parkeren, maar toch gekozen voor Man with the Harmonica, gespeeld door een jonge Charles Bronson (op zichzelf al een held natuurlijk;-)).

Eigenlijk zou je dat album op moeten zetten, ergens heel erg relaxed gaan zitten of liggen, je ogen sluiten en dan de muziek “zijn werk” moeten laten doen. Lijkt me puur genieten.

©José '13