Bruggen slaan

                        Bron: Wallpapers

Happy Friday allemaal!! 

Zijn we weer met een muziekje dat weer gerelateerd is aan een vraag/zin/woord of wat er maar op het lijstje staat.

Vandaag is dat #FilmMuziek en ik had de vorige week een beetje een zwartgallige, dus ga ik deze week voor een positieve insteek en speciaal voor Els probeer ik dat door een brug van licht te bouwen en een beetje liefde door te stralen ;-)

toewijding, liefde

stralend als zoete sterren

bouwen aan een brug

het donker lichter maken

van zwart naar lieflijk roze

:Tanka

Titeltrack van Happy Feet 2:

Pink – Bridge of light 

Geniet van je weekend en pas op voor slipgevaar ;-)

©José februari 2015

SKO - Berustend

Het was weer gezellig en inspirerend, de bijeenkomst van Schrijvers Kring Ospel.

Mooie en humoristische schrijfsels met van tevoren gekregen woorden of zinnen. 

Het fijne hieraan is dat je feedback krijgt als je zelf ergens niet helemaal aan uit komt of bijvoorbeeld een zin niet helemaal lekker uit de verf komt, zoals in mijn geval. Ik probeer iedere keer een extra uitdaging in te bouwen door een bepaalde dicht- of schrijfvorm te proberen. In dit geval schreef ik een kort verhaal in 120 woorden – inclusief titel.

Niet dat het tellen nou zo moeilijk is, je kunt gewoon een teller mee laten lopen ;-)

Maar proberen in 120 woorden tot de kern van iets te komen met duidelijke taal.

Mijn in eerste instantie geschreven laatste zin liep voor geen meter dus ik paste hem aan, je moet natuurlijk wel iets doen met die goeie tips en het gebrainstorm over hoe het wel beter kan, en dan ook nog aan die 120 woorden zien te komen.

Het opgegeven woord dat ik gebruikte was: Lankmoedig.

In mijn beleving heeft dit woord iets triests, maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk ;-)

Ik schreef het volgende:

Berustend

Dagelijkse drukte raast aan hem voorbij als een echo van het verleden.

Zijn decor is beperkt tot een schamel aantal vierkante meters waarin zijn verwarde geest de tijd afmeet in eenzaamheid.

Hongerend naar aandacht en een beetje zorg voelt hij slechts zijn baard vol verloren schatten kriebelen, de kruimels van zijn leven waarmee hij het moet doen.

Afgeschreven door een maatschappij vol zelfzucht, moe van een leven vol onoplettendheid.

De stilte vermorzelt zijn verwachtingen, onopgemerkt – eenvoudigweg vergeten.

Zijn naam vormt slechts een reeks, gedegradeerd van mens tot burgerservicenummer wacht hij lankmoedig af – wat of wie deze dag hem zal brengen terwijl de tijd zijn leven achteloos weg tikt.

Wanneer zal de hemelse eeuwigheid hem opeisen en verlossen?

©José Februari – 2015

Onze nestor van de groep – An – schreef met de opgegeven woorden: Het land van veel te veel – het volgende ------> KLIK , iets om eens bij stil te staan of over na te denken :-)

Pascale Bruinen - Mijn eerste lijk is gelukkig vers

Auteur: Pascale Bruinen

Titel: Mijn eerste lijk is gelukkig vers

Uitgever: De Fontein Romans en Spanning

Genre: Literaire non-fictie algemeen

Uitvoering: Paper/softback (352 pagina's)

ISBN: 9789026136832

Omschrijving:

Mijn eerste lijk is gelukkig vers biedt een uniek kijkje achter de schermen van de misdaadbestrijding. Pascale Bruinen is officier van justitie en schrijft een wekelijkse column over haar werk in Algemeen Dagblad.

Welke gevoelens, emoties en twijfels gaan er schuil achter die strenge zwarte toga van de officier van justitie? Met een open en eerlijke blik beschrijft Pascale Bruinen haar spannende, grappige en vaak indringende ervaringen tijdens strafzittingen, nachtelijke diensten en het leiden van opsporingsonderzoeken van de politie.

In Mijn eerste lijk is gelukkig vers laat zij zien dat ze als officier van justitie dan wel `één en ondeelbaar' is maar dat ze als persoon en auteur juist de som van drie delen is: magistraat, mens en moeder.

Met dit boek opent ze een deur naar een wereld die tot voor kort hermetisch gesloten bleef.

Over de auteur:

Pascale Bruinen is officier van justitie. Ze schrijft een wekelijkse column over haar werk in Algemeen Dagblad. Ook heeft ze artikelen geschreven voor Fabulous Mama Magazine en is ze een enthousiast blogger. Pascale's Blog ----> KLIK

Mijn leeservaring:

De titel, ja dat lijk dat vers was, die titel intrigeerde me dusdanig dat ik amper kon wachten tot het uit kwam!

Helemaal blij werd ik dus toen ik het recensie-exemplaar van De Fontein bijna hardhandig uit de handen van de pakketjesbezorger griste, waarvoor alsnog excuses ;-)

Zoals het een thrillerjunk wellicht betaamt heb ik meer dan “normale” interesse in het wel en wee van daders/verdachten – slachtoffers, verhalen van en over misdaden, het opsporen en veroordelen van de criminelen die wat op hun kerfstok hebben. Maar ook vraag ik mij altijd af hoe zo'n rechtssysteem nou eigenlijk in elkaar steekt. Wie bepaalt wat er gedaan moet worden, wie is er verantwoordelijk voor welke aspecten van een onderzoek of het goedkeuren van bepaalde dingen zoals bijvoorbeeld een huiszoeking of doorzoeking. Wie moet er aan wie verantwoording afleggen in zaken als vervolging/aanhoudingen of hoelang iemand in voorarrest moet blijven. Hoe wordt een strafmaat bepaalt, waar wordt rekening mee gehouden daar waar het de verdachte betreft. Is TBS altijd een logisch gevolg?

Wij leken denken vaak als er een taakstraf of “lullige” geldboete wordt opgelegd dat wij dan toch echt meteen iemand levenslang zouden vastzetten of zelfs – in een uiterste geval – iemand een enkeltje richting hel zouden sturen. Maar alles heeft een gegronde reden, zelfs verdachten – criminelen – daders hebben zo hun rechten.

In dit boek, dat overigens als een sneltrein leest, vertelt Pascale haar eigen belevingen, haar bevindingen en haar gevoelens die haar beroep met zich meebrengt. Een heel persoonlijk inkijkje in het snelle drukke wereldje van een vrouwelijke officier van justitie, werkzaam in het arrondissement Maastricht, die naast haar werk ook een gezin heeft. Hoe moeilijk het in het begin was om een goede balans te vinden tussen werk en privé.

Het meelopen met de diverse “onderdelen”, zoals de politie of een AT (Arrestatie Team) maar ook het bijwonen van een autopsie dat naar Limburgs gebruik vooraf werd gegaan door een kop koffie of thee met een overheerlijk stukje vlaai, maar hey, gelukkig was dat lijk dus net zo vers als de vlaai!

Jeugdzorg, uithuisplaatsing van kinderen en het misbruik van kinderen, verkrachtingszaken en mishandeling. Openhartig vertelt ze haar belevenissen op een respectvolle manier zonder echte namen te gebruiken, soms zaken die we ook kennen via de media komen aan bod.

Het boek bevat ook een veelvoud aan columns die eerder van haar verschenen in het AD (Algemeen Dagblad). Op een heel prettige manier met een grote dosis humor verrijkt ze de hoofdstukken telkens met een column die op desbetreffende doelt, flawless loopt het in elkaar over.

Je ziet daarbij ook nummertjes staan waarbij achter in het boek een verklarende lijst is toegevoegd over bepaalde columns - uitspraken of gewoon een verklaring van het een of ander.

Haar schrijfstijl is pittig, direct en daar hou ik wel van. No-nonsense waarbij ze het ook niet nalaat om haar eigen emoties en zelfs een paar blundertjes nader toe te lichten.

Zoals ze zelf aangeeft zijn het voornamelijk altijd de advocaten die in the spotlight treden, denk maar eens na wie je zoal om de haverklap met zijn toet op tv ziet, de grote namen die overal opduiken.

Nu is het echter tijd om de andere kant eens te lezen, de kant van het OM dat meestal in alle toonaarden zwijgt (of het zwijgen wordt opgelegd).

Geweldig om te lezen vond ik het, ik raasde er makkelijk doorheen, geen hoogdravende taal maar lekker leesbaar. Kortom een echte aanrader!

Ik voeg nog even de link naar het gesprek toe dat in Avondgasten te zien was op woensdag 28-01-2015 op L1 televisie, misschien wel leuk voor de niet-Limburgers onder ons of diegenen die het gemist hebben.

L1 Avondgasten - gesprek met Pascale Bruinen -----> KLIK

Mijn dank is weer mega-groot voor het recensie-exemplaar dat ik mocht ontvangen van Uitgeverij de Fontein, en natuurlijk Pascale Bruinen (ook op Facebook) voor het ietwat bevredigen van mijn van nature nieuwsgierige aard, het kijkje in de keuken – de keuken waar ik haar dan wel liever niet zal tegenkomen als het even kan. Ik zal voortaan netjes de pakketjes ontvangen zonder te grissen ;-)

©José februari 2015