Ode aan het schrijven – de
nabeschouwing...
Na een flink griepje als beloning van
mijn deelname, eindelijk mijn ervaring ;-)
Had ik al verteld dat ik was
uitgenodigd om deel te nemen als schrijver aan het evenement Ode aanhet schrijven?
Ja natuuuurlijk!! :-P
Ik had al een paar weken de zenuwen,
maar gelukkig mochten we voordragen in koppels van 2 en had ik in
Karin een steun vanjewelste. Ze gaf vantevoren via de mail tips en
tricks en op een gegeven moment sloeg de aarzeling om in “zin in!!”
Het was al sneller 29 Augustus dan ik
gedacht had, de dag ervoor kregen we van mede-organisator Peter een
mailtje dat er zo'n 80 gasten zouden zijn. Voor mij als
voordraag/voorleesmaagd al een heel aantal! Ik begon al lichtjes te
zweten ;-)
Ik droomde zelfs dat iedereen BOOEEEE ging roepen.
(Dus ik heb dat wel verteld aan de
mensen die kwamen luisteren en gevraagd of ze dat even wilden doen
dat Booooeee roepen, ik kon het maar gehad hebben dacht ik zo ;-) )
Dus toog ik met het zweet EN mijn map
met schrijfsels onder de armen richting Boeket …...
Het begon dus die avond met een
welkomstwoord van Peter op de prachtige locatie van Jos en Riek
Levels – Theaterboerderij Boeket (Hey, zelfs Herman van Veen komt
daar optreden zoals je ziet!)
Bij dat welkomstwoord hoorde een
welkomstborrel, dank aan de dames van het welkomstcomité, tja als je
al de zenuwen hebt sla je die zo gauw mogelijk achterover, gelukkig
viel hij goed.
(Een aantal v/d deelnemers en de gevel van de theaterschuur, en welkomstcomité)
We ontvingen het publiek, en wie (nog
niet zo) sterk is moet slim zijn, dus ik ontving een deel van mijn
familie (waarvoor ik eeuwig dankbaar ben) en troonde ze mooi met me
mee naar Karin en mijn plek in de tuin, de appelboom die vol dikke
appels hing. Daarnaast stonden we met een tafeltje en voor de sfeer
en als het begon te schemeren een heuse staande lamp, hoe gaaf!
Daar heb ik hier een foto van, en ja
jullie weten onderhand hoe een superfotograaf ik ben, maar aan de
andere kant kan ik jullie wel wijsmaken dat er honderden mensen aan
onze lippen hingen, of Karin's lippen eigenlijk – ik maakte de foto
;-) En nee het bleef niet bij 1 borrel, water om de keel te smeren
ook :-P
Topfoto toch!!!???!! ;-)
Op een gegeven moment gingen schrijvers
ook wat bij elkaar luisteren en dat was ook super, erg onder de
indruk was ik van enkelen.
De hele avond was het prachtig weer
totdat de afsluitende bijeenkomst, zeg maar de derde helft, in het
theater zelf begon, dus we hadden echt geluk.
De afsluiting was geweldig, een
singer/songwriter die in het Limburgs geweldig leuke/hilarische
liedjes zong – Jan Schroën
Paul Sterk die voorlas uit eigen werk.
En de altijd komische Frans Adriaens
met zijn Weerts dialect.
Paar sfeerfoto's toen het nog licht was en ik de flits niet hoefde te vergeten ;-)
Al met al een geslaagd evenement
dankzij organisatoren:
Peter de Kievit en
Esther van der Werf een goedlachse
schrijfdocente ( website: Zozieje )
En natuurlijk Jos en Riek Levels voor
de prachtlocatie.
Paar plekjes in de tuin waar je (linksachter bij de vuurplaats) bij de schaapskooi twee dames van SKO ziet en ook rechtsboven Frans Adriaens (van ff lekker aojhore en zijn Knipuigskes o.a.) en Hub Bukkems - website ) Rechtsonder Jan Schroën met geweldig komische liedjes in het dialect.
Ik heb er van genoten, met volle
teugen, zoals me van tevoren werd aangeraden.
En ik heb veel geleerd maar mijn
conclusie was in feite:
Schrijven is geen kunst …..
als je omringd wordt door veel
inspiratie.
©José '14
Schrijf voorzichtig, voor je het weet
sta je ergens voor te lezen ;-)
